• نمایش صفحه شماره 1
  •   تحلیل زمين ساخت سطحی و زیر سطحی شهرستان

    چنانچه اشاره شد محدوده شهرستان شيراز، در  پهنه ی چین خورده – رانده ی زاگرس قرار دارد . آرایه محور تاقدیس ها و ناودیسها دارای روند چیره ی 30 تا 50 درجه شمال باختری است . شیب سطحه ی محوری (Axial Surface) این ساختارهای چین خورده غالبا" به سبب ساز و کار راندگی در گسیختگی های طولی و شیب لغز به سمت شمال خاور  هستند . سیستم گسیختگی های اصلی منطقه شامل گسلهای طولی ، مورب و عرضی با ساز کار راندگی و راستا لغز است . اثراتی چند از اینچنین ساز و کار در بروز تغیرات مهم ساختاری ، ایجاد کوتاه شدگی چشمگیر در گسترش برونزد ها و کاهش شدید تقارن هندسی ساختمانهای چین خورده می باشد و تغییرات ناگهانی در زاویه میان پهلوی (Inter Limb Angle) و پیدایش خمش و کج شدگی محوری در تاقدیس های احمدی ، سبزپوشان ، قلات ، دراک و غیره ، و همچنین سبب بالا آمدگی (Uplift) و ایجاد نقاط فراز (Culmination) (بخشهای کوهستانی منطقه) همچون کوههای قلات ، کوه سرخ ، تاقدیس احمدی  وغیره گردیده و پهنه های فرو افتاده و پست چون دشتها ی شیراز ، سروستان ، خرامه ، کوار و زرقان که  گذشته از دارا بودن ضخامتی قابل توجه از رسوبات کواترنر بالائی ، در قالبی از چاله های تکتونیکی جوان از جمله دریاچه های مهارلو، بختگان وارژن ، در منطقه نمایان شده است .

    همچنین از جلوه های ساختاری ایجاد شده از ساز و کار زمین ساختی منطقه میتوان به ساختمانهای تاقدیسی کوه قلات ، کوه سرخ و جنوب داریان اشاره نمودکه ریختار آنها در قالب زمینهای برپا(Up Land) ظاهر شده است . ساختار کنونی رهاوردی از جنبش زمینساختی در  رویدادهای آلپی نوین است و در این بین ، رویداد کوهزایی معادل با پاسادنین ، تکوین و سیمای ریختاری و ساختار کنونی این منطقه را ایجاد کرده است.

       

    1 2 3 4